هرکس مردی را به ریاست ده تن بگمارد و بداند که در میان انها کسی هست که از او بهتر است به خدا و پیامبرو همه مسلمانان خیانت کرده.


اگر بخواهید شمارا از ریاست خبر می دهم که چیست : اغازش سرزنش است میانه اش پشیمانی و پایانش عذاب روزقیامت.


والاترین ایمان ان است که مردم از تو در امان باشند و بالا ترین اسلام ان است که مردمان از زبان و دستت در امان باشند.


حاکمان همان گو نه که هستید بر شما حکمت می کنند.


بر امت خویش از  از انبوههای که میکشندشان بیمناک نیستم از پیشوایان گمراه می ترسم که اگر از انها پیروی کنند به فتنه می افتند و اگر نا فرمانی کنند کشته می شوند.


هر زمام داری که زمام امری از امت مرا به دست گیرد ودر کارشان همانند کار خویش کوشش و خیر خواهی نکند خداوند برترین در قیامت اتشی برصورتش می نهد.



چون خداوند برای امیری خیر بخواهد برایش وزیر صادق می گمارد تا اگر به غفلت افتاد هوشیارش سازد واگر هوشیار است یاری اش کند.